ประวัติคณะวิศวกรรมศาสตร์

สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งใหม่ เกิดขึ้นที่อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ โดยคณาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิจากมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศไทย ภายใต้การกำกับดูแลของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) และสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน) (สมศ.) ปัจจุบันการผลิตบัณฑิตตามหลักสูตรต่างๆ ของสถาบันอุดมศึกษาทั่วไป ยังคงเป็นหลักสูตรที่ออกแบบไว้ภายใต้บริบทของประเทศไทยในสถานการณ์ปกติ ตามแผนพัฒนาต่างๆในช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมา แต่ปัจจุบันสถานการณ์ทางเศรษฐกิจสังคมที่ได้มีการเปลี่ยนแปลงไปภายใต้ข้อตกลงประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community – AEC) โดยผู้ประกอบการของประเทศไทยได้ก้าวออกไปเป็นนักลงทุนในประเทศอื่นๆ ในเขตประชาคมอาเซียนมากขึ้นทุกๆ ปี รวมถึงประเทศที่อยู่นอกเขตอาเซียนที่เห็นความสำคัญของข้อตกลงประชาคม เศรษฐกิจอาเซียน ทำให้มีความต้องการทรัพยากรบุคคลที่มีความเป็นสากล มีความสามารถที่จะทำงานภายใต้วัฒนธรรมที่แตกต่างและหลากหลายเพิ่มมากขึ้นทุกปี แต่หลักสูตรการเรียนการสอนที่ออกแบบมารองรับสถานการณ์ดังกล่าวยังมีไม่เพียงพอ สถานการณ์เหล่านี้คงเป็นปัญหาของผู้ประกอบการและบัณฑิตที่เข้าสู่ตลาดแรงง
คณะผู้ก่อตั้งสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ ได้เล็งเห็นว่าการศึกษาในระดับอุดมศึกษาในประเทศไทยที่ออกแบบการเรียนการสอน และหลักสูตรสำหรับการเข้าสู่ตลาดแรงงานภายใต้บริบทของ AEC ยังคงมีไม่เพียงพอที่จะรักษาระดับความสามารถในการแข่งขันของประเทศไทย และมีความจำเป็นเร่งด่วน จึงได้ทำการจัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิขึ้นเพื่อเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนประเภท “สถาบัน” ที่มีจุดเน้นทางด้านการผลิตบัณฑิต และมหาบัณฑิตทางด้านเทคโนโลยีและด้านการจัดการที่มีความเชี่ยวชาญด้านการสื่อสารในภาษาต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้บริบทของเศรษฐกิจ สังคมและการเมืองที่เป็นสากล ที่พร้อมเข้าสู่การเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน

ปรัชญา

ปณิธาน

มุ่งเน้นผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพ สามารถปรับตัวในการดำเนินชีวิตในสังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพ

วิสัยทัศน์

คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ มุ่งผลิตบัณฑิตให้มีความรู้ความสามารถในการผสมผสานความเข้าใจทางด้านวิศวกรรมความปลอดภัย เพื่อออกไปพัฒนาองค์กรทั้งภาครัฐและเอกชนให้มีความปลอดภัยและมีศักยภาพทัดเทียมกับนานาประเทศ

พันธกิจ

  1. ผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพ มีความรู้ และทักษะที่ได้มาตรฐานทั้งด้านวิชาการ วิชาชีพ มีคุณลักษณะที่พึงประสงค์ และสอดคล้องกับความต้องการของสังคม

  2. ส่งเสริมการวิจัยเพื่อพัฒนาวิชาการด้านวิศวกรรมความปลอดภัยให้สอดคล้องและเชื่อมโยงกับภูมิปัญญาท้องถิ่น

  3. ให้บริการวิชาการด้านวิศวกรรมความปลอดภัยแก่ชุมชน

  4. ทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม

  5. พัฒนาองค์กรและบุคลากรให้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง